Historia szerzej

 

 

Naszym obowiązkiem jest pamiętać o niezwykle cennym przesłaniu mówiącym:

Pokolenia, które nie mają szacunku dla przeszłości – będą zagrożone w swej  przyszłości.

Państwo Polskie w bieżącym roku obchodzi 98 rocznicę odzyskania niepodległości po 123 latach niewoli i upokorzenia.

" Pokolenia, które nie mają szacunku dla przeszłości - będą zagrożone w swej przyszłości "

 

Obraz Jana Matejki - Konstytucja 3 Maja 1791

Po latach świetności, Rzeczpospolita w XVIII w. wyraźnie już chyli się ku upadkowi, by w jego końcu zostać pochłoniętą przez sąsiednie państwa. W Poczdamie, 17. II 1720 Prusy podpisały z Rosją traktat w którym wzajemnie zobowiązały się do utrzymania w Polsce istniejącego ustroju i blokowania każdej próby powiększenia wojsk Rzeczypospolitej. Rozgałęziona agentura do końca blokowała próby przywrócenia państwu sterowności, a w końcu pozbawiła je skuteczności. W 1767 Sejm obradujący pod presją ambasadora rosyjskiego Mikołaja Repnina podejmuje uchwały, których gwarantem zostaje caryca Rosji Katarzyna II, a Polska ich skutkiem mocno od niej zależna. Zostaje wywołana przez konfederatów barskich wojna domowa w 1768, którzy nie chcieli się z tym pogodzić. Dochodzi do nieudanej próby porwania króla Stanisława Augusta w 1771, w końcu do pierwszego rozbioru Polski w 1772.

Trybuna honorowa pierwszej niemieckiej manifestacji na Rynku w Bielsku (16 września 1939) po wkroczeniu wojsk niemieckich do Bielska i Białej

 

26 sierpnia 1939 roku na wieść o zawarciu dzień wcześniej sojuszu polsko-brytyjskiego, Adolf Hitler odwołuje pierwotnie wyznaczoną na ten dzień napaść na Polskę. Ponownie rozkaz ataku zostaje wydany 31 sierpnia.

1 września 1939 o godzinie 4.45 Trzecia Rzesza bez wypowiedzenia wojny rozpoczyna zbrojne działania wobec Państwa Polskiego. Jest to początek II wojny światowej.

Wojna narzucona światu przez Niemcy była wojną totalną, wydaną wszystkim i o wszystko. Tu nie chodziło tylko o pokonanie przeciwnika, zabór jego ziem i pozbawienie naturalnego prawa do niepodległości państwowej, celem tej wojny było fizyczne zniszczenie napadniętych i całkowita biologiczna zagłada podbitych narodów.

Butna pieśń niemieckich oddziałów szturmowych – S.A. (Sturm-Abteilungen) zwiastowała:

„Dziś należą do nas Niemcy, a jutro cały świat”.

 

" Wszystko zapowiada się arcyciekawie z tą ewolucją człowieka, w dodatku od samego początku niezwykle. Narodzinom królów towarzyszyły, według legendy dziwne zjawiska; kto wie, czy ewolucyjne narodziny zoologicznego króla – człowieka, nie łączyły się z niezwykłą przygodą. A może zbyt nieumiejętnie zabieramy się do rozszyfrowania własnej genealogii,wykazując wybitny brak inteligencji w tej sprawie ? Z jednym zgodzić się trzeba, że człowiekowi łatwiej badać wszystko wokół siebie niż własną naturę. "

Ks. Prof.Włodzimierz Sedlak

Wystawa "25 rocznica strajku generalnego na Podbeskidziu" z 2006 roku w Muzeum w Bielsku-Białej

 

Strajk generalny na Podbeskidziu” mający miejsce w dniach 27.01-06.02.1981 był pierwszą w skali całego kraju masową akcjąmającą na celu osiągnięcie wyłącznie celów politycznych, wymierzoną przeciwko nadużyciom i przestępstwom dokonywanym przez ówczesnych ludzi z aparatu władzy, funkcjonariuszom komitetów miejskiego i wojewódzkiego PZPR w Bielsku-Białej. Zakończony podpisaniem 6 lutego 1981 porozumienia, wymusił szereg zmian na szczeblach „władzy” w regionie. Jego następstwem był m.in. upadek rządu Jerzego Pińkowskiego i objęcie funkcji premiera przez gen. W. Jaruzelskiego, który przystąpił do przygotowania stanu wojennego, mającego być siłową próbą zachowania wymykającej się z rąk „partyjnych” władzy.

Plan ten urzeczywistniono w mroźną noc z 12/13 grudnia 1981, kiedy czołgi weszły do centrum Warszawy a wojsko zorganizowało blokadę większych miast. Polska została w ciągu kilku godzin zablokowana i odcięta od świata. Internowano tysiące działaczy „Solidarności”, doradców, intelektualistów i krytycznych członków partii. Generał Wojciech Jaruzelski 13 grudnia 1981 o 6 rano wygłosił przemówienie, w którym powiedział że stan wojenny został wprowadzony przez Radę Państwa o północy, zgodnie z Konstytucją. Władzę objęła utworzona Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego – o takiej instytucji Konstytucja nie mówiła – komisarze wojskowi zostali powołani „na wszystkich szczeblach administracji państwowej oraz w niektórych jednostkach gospodarczych”!