Historia Hałcnowa i regionu

Józef Kustroń

Jednym z wielu obrońców polskiej niepodległości w starciu z totalitaryzmem niemieckim był patron obecnej Szkoły Podstawowej nr 28 w Bielsku-Białej, gen. Józef Kustroń (ur. 16.10.1892 r. w Stryju) dowodzący 21 Dywizją Piechoty Górskiej , wchodzącą w skład Grupy Operacyjnej „Bielsko” i Armii „Kraków” do której zadań należała obrona Bielska i powiatu bielskiego. W czasie swojej służby w Bielsku (od 1935) angażował się w działalność o charakterze społecznym i narodowym.

Wkroczenie wojsk niemieckich do Bielska i Białej

Znakiem dla rozpoczęcia przez Niemców dywersji w Bielsku był bombowiec niemiecki, który pojawił się nad Bielskiem 1 września 1939. Polacy zaczęli opuszczać miasto.

 

Międzyzakładowa Komisja Związkowa NSZZ„Solidarność” i jej przewodniczący Patrycjusz Kosmowski zorganizowała i kierowała w dniach 27 styczeń-6 luty 1981 roku, strajkiem generalnym zakładów pracy na Podbeskidziu. Wyjątkowa arogancja, korupcja i nadużycia materialne ówczesnych władz były przyczyną tego strajku. Wcześniej „Solidarność” wysunęła wobec konkretnych osób zarzuty, połączone z żądaniem odwołania ze stanowisk osób winnych malwersacji, ale zostały one odrzucone przez władze lokalne jak i rząd. W sytuacji fałszywej i pozorowanej „odnowy”, powszechnego żądania przestrzegania praworządności, wolności, poszanowania praw człowieka i demokratyzacji życia społecznego, bielska „Solidarność zdecydowała się na strajk generalny.

Zapraszamy na wystawę „Setna rocznica wymarszu do Legionów". Dostępna od 24 września do 14 grudnia 2014 r. Wystawa zorganizowana ze zbiorów własnych Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej w Galerii Zamkowej - Strzelnica, prezentuje różnorodne pamiątki legionowe w postaci medali, plakiet, afiszy, plakatów, wydawnictw, dokumentów i biżuterii patriotycznej z lat 1914-1917.

Panorama Bielska i Białej z 1918

 

Urodzony w 1878 w Podhajcach Antoni Mikulski, studiował polonistykę i germanistykę w Uniwersytecie Jagiellońskim. Został nauczycielem, zdał egzamin profesorski i obronił pracę doktorską. Stanowisko dyrektora Seminarium Męskiego TSL w Białej objął w 1914. Stał się jednym z wybitniejszych kresowych działaczy narodowych. W Towarzystwie Szkoły Ludowej pracował w latach 1908-1939, okres okupacji spędził w Krakowie pracując w Miejskim Komitecie Opieki Społecznej, po 1945 związał się z krakowskim Instytutem Badań Literackich. Zmarł w 1951. Z zakresu pedagogiki i literatury zostawił pokaźny dorobek. Ważną spuścizną i pamiątką po nim są „Wspomnienia z listopadowych dni 1918 roku w Białej (Małopolskiej)” jego autorstwa, w której opisał szeroko działania i zachowanie się ludności miast Bielska i Białej u progu niepodległości.