Historia szerzej

Warszawa po oblężeniu niemieckim we wrześniu 1939

 

Trwająca od 8 września 1939 obrona Warszawy, kończy się kapitulacją w dniu 28 września. Trzecia Rzesza i ZSRR podpisują „Układ o granicach i przyjaźni”, który określił granicę wzajemnych interesów państwowych na rzekach Pisie, Narwi, Bugu i Sanie. Dowódcą formowanych oddziałów polskich we Francji zostaje gen. Władysław Sikorski. 29 IX  kapituluje Twierdza „Modlin”, a 30 IX w Paryżu zaprzysiężony zostaje na Prezydenta RP Władysław Raczkiewicz. Premierem rządu  mianowano gen. W. Sikorskiego, który ogłasza protest przeciwko niemiecko-sowieckiemu układowi.

 

27 września 1939 roku gen. Michał Tokarzewski-Karaszewicz w oblężonej przez Niemców Warszawie, utworzył Służbę Zwycięstwu Polski – konspiracyjną organizację wojskową, mającą kontynuować walkę przeciwko obydwu okupantom.

 

W dniach 20 – 22 czerwca 2011 w Poznaniu zorganizowano niezwykle interesującą, ciekawą i bardzo potrzebną Konferencję Polskich Muzeów Historycznych

 

Organizatorzy:

 

 

W lutym 1919 zaczęła się niewypowiedziana wojna polsko – sowiecka, najostrzejszyze wszystkich konfliktów o wytyczenie granic Polski. Wykorzystując słabość armii sowieckich będących zajętymi wojną z „białymi armiami”, wojsko polskie pod koniec sierpnia posuwa siępo linii Wilno – Mińsk – Lwów. Rozpoczynają się między stroną polską i sowiecką tajnerozmowy, w wyniku których polska armia powstrzymuje się od uderzenia na Mozyrz, ponieważ zbiegło by się to z natarciem „białej armii” Denikina (uważał on, że kwestia wschodniej granicy Polski powinna zostać rozpatrzona po zwycięstwie „białych” sił przez rosyjską Konstytuantę) i rozbiłoby sowiecki Front Południowy –popieranie Denikina nie „leżało” w polskim interesie.

Stanisław Herakliusz Lubomirski pisał w swoich przestrogach dla synów: " Powinność ojcowska ta jest, tego życzyć synom swoim, co nam najdroższego przodkowie nasi zostawili, to jest bojaźń Bożą, cnotę, honor i wiadomość w rzeczach do usługi Ojczyzny potrzebną, aby godność domu i familii nie umierała w pierwszych rodzicach, ale równy i jednaki żywot i zacność swoją poprzez cnoty i chwałę w potomkach swoich zachowała".